29-9-2017

Een fantastische ervaring

Een verslag van de bouwreis naar Marokko 2017.

Door Daniëlle E. & Anita

Ons vaste ritueel was om 10u de koffie break met allerlei heerlijke Marokkaanse lekkernijen. Uiteraard weer verzorgd door onze lieve kokkin Fatma en haar zus, uit de keuken. Omdat dit de laatste keer was wilde wij van de gelegenheid gebruik maken om deze lieve dames te bedanken voor al het lekkers wat zij de afgelopen dagen samen met ons op tafel hebben gezet. Zij wilden deze dankbaarheid alleen maar in ontvangst nemen als we een groepsfoto zouden maken. Dit vonden we natuurlijk hartstikke leuk en na de foto hebben ze van ons allebei een mooi bouwshirt gekregen. Na deze laatste suikershot (zelfs in de koffie, tot groot ongenoegen van Ingeborg) waren we gedreven om de laatste puntjes op de i te zetten. De hete koffie en thee werd achterover geklokt om zo snel mogelijk weer aan de slag te kunnen. De klok tikte immers verder. Het moest en zou af!

Nadine en Lieselotte legden de laatste hand aan het GEWELDIGE hinkelpad en hoewel alle werkzaamheden aan het begin netjes verdeeld waren, ontstond er aan het eind van de ochtend een situatie waarin iedereen met een Bleu Majorelle kwast rond liep om bij te stippen waar nodig of om gewoonweg mee te helpen aan een aantal “oja daar staan ook nog een paar deuren die geschilderd moeten worden”. Met als resultaat, 4 man vervend aan 1 deur, een groene roller boven ons hoofd om het muurtje boven de deur nog even af te maken en 2 man naast ons aan beide kanten om nog wat randjes af te werken…en dat allemaal op 1 m2! Je kan je voorstellen hoe knus dat was, maar het liet wel zien hoe wij in 1 week tijd van amateur tot professional zijn gegroeid! Het resultaat mocht er wezen! Nadat alles af was en opgeruimd werd, was het tijd om onze gekochte cadeautjes van de dag daarvoor te overhandigen aan de directeur.

De directeur stond buiten met een 7tal kinderen. Aan hun enthousiasme te horen en blije gezichtjes te zien werd duidelijk dat de cadeautjes zeer welkom waren. Na een indrukwekkende Franse toespraak van Sander werd met behulp van de kinderen het Atelier D’Educatifes officieel geopend. Als verrassing hadden alle kindjes nog een zelfgemaakt cadeautje voor ons! Super lief! Als afsluiting van deze prachtige week werden we uitgenodigd om in groepjes van 3 á 4 te komen lunchen bij de moeders en kindjes thuis. We kregen een heerlijke schaal met…. je raadt het misschien al.. COUSCOUS!! Dit alles resulteerde wederom in mooie ontmoetingen en indrukwekkende verhalen van de moeders en kinderen (bedankt monsieur Marvin voor je goede Franse vertaling).

Het blijft emotioneel om te zien hoeveel liefde de moeders hebben voor alle kindjes. Toen was het moment daar: het afscheid! Na heel veel gezwaai, knuffels en au revoirs stapte we dan toch met een dubbel gevoel de bus weer in. Dankbaar voor wat we gedaan en bereikt hebben, maar ook raar dat we morgenochtend weer naar huis gaan en hier niet meer zullen terugkeren.

Onze middag mochten we vrij besteden... sommigen van ons gingen nog even wat souvenirs shoppen op de markt voor het thuisfront en andere gingen naar de Mac en/of zwemmen. Even bijkomen van een indrukwekkende week!  Morgenochtend wacht ons een lange reis terug naar Nederland, maar we denken dat we voor iedereen spreken als we zeggen dat dit een bijzondere reis is geweest waarin we maar al te goed beseft hebben hoe goed wij het hebben en dat we dit nooit zullen vergeten. Last but not least: Ingeborg en Sander, heel erg bedankt voor de super organisatie, het laten opsnuiven van de cultuur en deze fantastische ervaring!!! En geweldig wat de Vebego Foundation voor de SOS Kinderdorpen doet en we zijn er trots op dat wij daar onderdeel van uit mogen maken.

PS: Never forget, road of King, 9km long. YES YES!

Salaam!

Ook interessant:

Volg het blog van je collega bouwreizigers in Marokko

22-9-2017

Vebego bouwreizigers aan de slag voor SOS Kinderen in Ait Ourir Marokko

Bouwreis naar Marokko