30-10-2013

Een bijzondere dag

Verslag van de bouwreis in Sri Lanka. 

Door Stefan

Vandaag hadden we een speciale dag in het vooruitzicht, het was namelijk zo dat vandaag de kinderen van het kindertehuis ons kwamen assisteren met het bouwen. Dit in het kader ook voor hun lesprogramma, waarbij ze dus ook leren om met hun handen te werken. In de bus werden de taken weer verdeeld, waar toch wel bleek dat het maken van de ‘concrete’ ( beton) een erg belangrijk onderdeel was geworden. Maar zonder problemen waren de taken toch weer goed verdeeld. Op de bouwplaats aangekomen ging iedereen dan ook weer flink aan het werk.

Na een klein uurtje kwamen de kinderen, allemaal gekleed in het zelfde kostuum. Zij werden verdeeld onder de groepen, en het was een genot om naar te kijken, allemaal droegen zij hun steentje bij. Of het nu was met schilderen, zeven van zand, het laden van grind en zand of zelfs bij het koken, de kinderen en wij, maar ook de bouwvakkers genoten ervan. Dat deze samenwerking van vandaag uniek was bleek wel toen de lokale televisie omroep kwam filmen, om de mensen in de omgeving te laten zien waar Kings Revival Children’s Home en Vebego Foundation op dit moment mee bezig is. Na een uurtje was het tijd voor een pauze, jullie hadden de gezichten van de kinderen moeten zien toen zij allemaal een chocolade eitje kregen met een verrassing erin, ook de koekjes werden zeer gewaardeerd. Na de ochtendpauze gingen alle ploegen weer flink aan het werk en er was dan ook al snel te zien dat vele handen licht werk maken, het hele bouwterrein stond na een uurtje vol met geschilderde planken, de berg zand die gezeefd was, was wel drie keer groter geworden en als we morgenochtend nog even onze schouders eronder zetten, dan hebben we voor de middag alle vloeren gestort. Om twaalf uur werd er afscheid genomen van de kinderen en konden wij gaan genieten van een welverdiende lunch. Na deze lunch hadden wij het geluk dat we twee van de Foundation eerder gerealiseerde projecten mochten gaan bezoeken. Dit maakte wel veel indruk op ons.

Als eerste gingen we naar het Sambohdi waar we hartelijk ontvangen werden door de twee begeleidsters, maar zeer zeker ook door de bewoonsters, dit waren allemaal vrouwen met een verstandelijke beperking, Toen we rond liepen kon je gewoon aan alles merken dat zij op de juiste plek zitten, en dat wat er gerealiseerd is door de Foundation, van meerwaarde is geweest om de zorg van deze mensen te waarborgen. De restanten van de brand in januari waren ook nog zichtbaar, maar dit zal op korte termijn wel opgelost worden. Na dit bezoek zijn we naar het Senehasa Senior Home voor bejaarde mensen geweest, die in wat voor vorm dan ook slachtoffer zij geworden van de Tsunami. Zij wonen daar in een zeer goed verzorgd centrum, we werden ontvangen door de manager en een boeddhistische monnik. Deze nodigde ons uit voor een shanti zegening, waarbij wij als groep gezegend werden voor onze inzet hier in Sri Lanka. Dit was voor ons een bijzondere ervaring , waarna we door de bewoners nog uitgenodigd werden om bij hen een kijkje te komen nemen in hun kamers, ook aan hen kon je merken dat zij blij zijn met de inzet van Vebego. Iedereen liet dan ook met trots hun kamer zien.

Na een kopje thee gingen we weer verder met de bus; we reden richting het monument wat opgericht was ter nagedachtenis van de Tsunami, dit was indruk wekkend, maar toen we aansluitend ook nog een bezoek mochten brengen aan het fotomuseum ter nagedachtenis van de Tsunami, kreeg iedereen wel een brok in zijn of haar keel. Hier word je stil van en dan denk ik dat we trots mogen zijn dat wij als groep ons steentje mogen bijdragen, om de kinderen van de Kings home een thuis mogen geven, een thuis die voor veel kinderen in Sri Lanka door die ene dag is weggenomen.