16-9-2015

Morgen gaan we er weer 200% tegenaan!

Een verslag van de derde dag van de bouwreis Marokko 2015.

Door José, Louis en Marc

Het is woensdag, de derde dag is aangebroken. De week is bijna doormidden. We zitten in de bus en wachten vol spanning de nieuwe groepsindeling af waarbij de bosjesmannen aan de groepen worden toegevoegd. Zodra de indeling bekend is begint Theo ‘weer’ uit alle poriën te zweten, Ewout kan ‘het dak op’, en Arjan staat buiten alleen met een kwast voor zich uit te dazen. Hij doet ons denken aan het huilende meisje op haar eerste schooldag. Maar dapper als hij is, is hij zijn emoties de baas en gaat aan de slag. De buitenschilders hebben na dagen schilderen met wit een nieuwe uitdaging erbij, blauw wordt aan het kleurenpallet toegevoegd. Totdat de schoolbel gaat gaan zij ijverig aan de slag.

Om tien uur gaan de bouwers naar het schoolplein en worden zelf weer kind. Theo heeft het lumineuze idee om een locomotief na te doen wat resulteert in een plaatselijke zandstorm, daar een kleine 100 kinderen dit ook wel leuk vinden en samen met ons een ‘Brabantse polonaise’ vormen. Ook wordt de kinderen een beetje Nederlands bijgebracht in de vorm van het clublied van NAC Breda. De juffen staan te lachen voor de vorm, want hun ogen spreken boekdelen. Je hoort ze denken: hou op gekke Hollanders. Het kwartier is zo voorbij en de kinderen vertrekken weer naar hun klas. 7 Breek de dag! Het is tijd voor een kopje thee. De thee wordt iedere dag vergezeld door huisgemaakte lekkernijen van mevrouw Idrisi, de vrouw van de aannemer. Abdel, onze chauffeur ook wel bekend als ‘Superman’ is inmiddels het 18de lid van onze expeditie geworden en voorzien van onze herkenbare vuurrode polo. Met al zijn tomeloze inzet en werklust heeft hij ook de Vebego pet verdiend.

De bouwers gaan na al deze waardevolle intermezzo’s weer aan het werk, want daar zijn wij ten slotte voor gekomen. Wij willen namelijk voor vertrek wel iets afgerond hebben om op te leveren. Je merkt binnen de groep dat de mate van inzet verdubbeld met de eindstreep steeds dichter in zicht en de hoeveelheid werk om ons heen. Breek de week. Het moment waar iedereen op gewacht heeft. Vanaf half drie verzamelen de bouwers zich op het veld waar gisteren nog de interland tussen Marokko en de Vebego All Stars zich afspeelde. Aan de andere kant van het veld verzamelen de kinderen met hun zorgmoeders zich, onder leiding van de directeur van SOS kinderdorpen Imzouren. Verlegen staan we naar elkaar te kijken tot Mariëlle het initiatief neemt om een groepsfoto te maken. Het ijs is gebroken en Nikelien en René nemen het woord. Tolk Mimoun vertaalt onze dankbaarheid naar de kinderen, zorgmoeders en de directeur.

Als verrassing krijgen alle kinderen een rugzak met inhoud aangeboden door de bouwers. De moeders hadden vervolgens een geweldig ontvangst voorbereid met een veelvoud aan lekkernijen. Dit was hun manier om hun dankbaarheid aan ons te tonen. Na een kwartier werd de groep in drieën opgedeeld waarna we een rondleiding in hun huisjes kregen. Het is niet in woorden uit te drukken wat we vanmiddag hebben meegemaakt. Respect hoe liefdevol de zorgmoeders zich over hun kinderen ontfermen. Geluk van de kinderen is niet afhankelijk van weelde. Op de terugreis naar ons hotel bleef het nog lang stil. Breek de week, de week is door midden. Morgen gaan we er weer 200% tegenaan.